JQY Blog

ချယ်ရီမြေမှ အမေ့လျော့ခံဘဝများ (Book Review)

စာအုပ်ခေါင်းစဉ်ကိုက တော်တော်နာတဲ့ ခေါင်စဉ်မျိုး။ အမေ့ခံထားရတာက သာမန်အဖြစ်အပျက်ကလေး မဟုတ်ဘူး။ ဘဝကြီးတစ်ခုလုံး။ ဘဝမှာမှ ဘဝက တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ ဘဝများ။ အဲဒီဘဝတွေ နေထိုင်ရတဲ့မြေ။ အထူးပြုဒေသကတော့ တောင်ကြီးမြို့နယ်နဲ့ ဟိုပုံးမြို့နယ်ကြားမှာ ရှိတဲ့ နမ်းဆီးဒေသ။

ထောင်၊ ကျွန်

ထောင် တနေ့တော့ လူတယောက်နဲ့ စကားပြောဖြစ်တယ်။ သူကပြောတယ်။ ငယ်ငယ်က အိမ်မှာနေတော့ မိဘဘိုးဘွားတွေကပြောတယ်။ အပြင်မထွက်နဲ့။ တခြားဘယ်မှ မသွားနဲ့။ အိမ်ထဲမှာပဲနေ…တဲ့။ နေခဲ့ရတယ်။ ဟိုဟိုဒီဒီသွားလာခွင့်ရလာတယ်။ ဘောလုံးကန်တတ်တယ်။ ပြေးလွားဆော့ကစားတတ်လာတယ်။ တချို့လူတွေက တားတယ်။

Healing Memory

Healing Of Memory ပဲခူးတိုင်း၊ ဆယ်မိုင်ကုန်း၊ ဟံသာဝတီဟိုတယ် Sunday, February 11, 2018 ညနေပိုင်း ပထမနေ့ သင်တန်းကို ညနေ လေးနာရီခွဲကျော်တွင် ပြန်စသည်။ သင်တန်းကို သီချင်းတစ်ပုဒ်ဆို၍

ပအိုဝ်းအမျိုးသားတပ်မတော်၏ စစ်ဆေးမှုကို ခံယူတော်မူခြင်း

တစ်စုံတရာသော အကြောင်းနဲ့ တောင်ကြီးမြို့နယ် ကွန်လုံကျေးရွာအုပ်စု ဟိုနားရွာကို ဂီတမိတ်က မိတ်ဆွေတစ်ယောက်နဲ့ရယ် မေတ္တာဖွံ့ဖြိုးရေးဖောင်ဒေးရှင်းက မိတ်ဆွေတယောက်နဲ့ရယ် ဒေသခံရယ် လေးယောက် သွားခဲ့ပါတယ်။ အကြောင်းတစ်ခုကို လျှို့ဝှက်တယ်ထင်နေမှာစိုးလို့ ပြောပါ့မယ်။ ၂၀၁၈ မှာ မျိုးစေ့နဲ့ပတ်သက်တဲ့

နည်းနည်းကလေးပိုရမလား

သည်တခေါက် သင်တန်းဆရာဖြစ်သင်တန်းကို မွမ်းမံတဲ့ သင်တန်းတက်ခဲ့ရမှာတော့ ပြောခဲ့တဲ့ မျှော်လင့်ချက်က နည်းနည်းကလေးများ ပိုရမလားလို့ပါ။ သင်တန်းအပြီး ပြောချင်တာလေး ပြောဆိုတော့ အဲဒါလေးကို ပြန်ဖြေခဲ့တယ်။ “ပိုရပါတယ်” ပေါ့။ ဘယ်လိုများ ပိုရခဲ့ပါလိမ့်လဲ။ သင်တန်းတက်ရင်တော့

ထီနောင်ရေကန်

လွန်ခဲ့တဲ့ရက်က ကျွန်တော်ရွာပြန်တော့ ရွာအတောင်ဘက်မှာ ဟိုးအရင်က ရေစီးသန်ခဲ့ပြီး ချောင်းကြီးတစင်း ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ရေချောင်းလေးဟာ ခုတော့ ရေမစီးတဲ့အပြင် ချောင်းအရာလေးပါ ပျောက်လုနီးသွားပါပြီ။ ချောင်းနာမည်တောင် လူတွေ မေ့တေ့တေ့ဖြစ်ကုန်ပေါ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်လောက်တုန်းက

သွေး

ပအိုဝ်းကောင်းကလေးတယောက် ဆေးရုံကိုသွားပြီး သွေးလှူတယ်။ သူနာပြုက မေးတယ်။ “မောင်လေး ဘာသွေးလဲ” “ပအိုဝ်းသွေး” သည်ဟာသလေးကိုဖြင့် ပအိုဝ်းတွေ ခဏခဏပြောလို့ ခဏခဏကြားဖြစ်တဲ့ သွေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဟာသလေးပါ။ ဗမာ့သွေးဆိုတဲ့နာမည်နဲ့ အွန်လိုင်းမှာတော့ အကောင့်တွေ တွေ့ဖူးတယ်။

သီချင်းများနဲ့အိမ်

ကျွန်တော်ငယ်ငယ်က တယ်ဖတ်ခဲ့တဲ့ ဝတ္ထုဆိုလို့ သိုင်းဝတ္ထုရယ်၊ အချစ်ဝတ္ထုရယ်ပဲ ရှိတယ်။ အဲဒီအရှိန်တွေရယ်ကြောင့်လားတော့မသိ။ စိတ်ထဲစွဲနေတဲ့ အိမ်ကလေးက ခမ်းခမ်းနားနား သိပ်မရှိလှဘူး။ ပြီးတော့ လူတွေနဲ့ ဝေးရာမှာ အမြဲဖြစ်လေ့ရှိတယ်။ စိတ်ကူးထဲ အိမ်ကလေးက စိုက်ခင်းတွေရဲ့

နေရာ

“လာမယ် မလာဘူးကတော့ မင်းရဲ့ သဘောပါ၊ မင်းအတွက် တနေရာ ကိုယ်ရှင်းလင်းထားပါတယ်” ဆိုလား “ဦးထားပါတယ်” ဆိုလား။ ဗဒင်သီချင်းလေး။ ဘယ်သူ့မှ ကိုယ့်ကို နေရာမဦးထားပါဘူး။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် မသွားဘဲနဲ့ ရောက်ရတာပါ။ အဲလို

လူပီသခြင်း

တနေ့သ၌ ကျွန်ုပ်မှာ မျှော်လင့်မထားဘဲ လူဖြစ်လာ၏။ ကျွန်ုပ်ကား ထိုအဖြစ်ကို မသိ။ လူဖြစ်လာရခြင်းသည် လူဖြစ်လာရခြင်းကြောင့်ဟု ထင်၏။ လူဖြစ်လာသဖြင့် လူဖြစ်လာ၏။ လူဖြစ်လာခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်မှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်ခြင်း ဇဝေဇဝါဖြစ်ချင်း အလျဉ်းမရှိ လူဖြစ်လာသည်ကို